Bir binanın hafızası programa nasıl dönüşür

Bu yapı 1891'de bir konak olarak yapıldı. Mübadeleden sonra bölündü, küçük hanelere ayrıldı, yıllarca öyle yaşandı. Restorasyonda bölmeler kaldırıldı, orijinal ahşap ve tavandaki kalem işleri ortaya çıkarıldı. Bugün yine tek bir yapı.

Restorasyon bittiğinde önümüzde bir soru vardı: dokuz oda ne işe yarayacak? Kolay cevap, her odayı bir işleve sabitlemekti — burası toplantı odası, burası atölye, burası ofis. Ama yapı bunu kaldırmıyordu. Odalar birbirine açılıyor, ışık gün içinde yer değiştiriyor, cumba salonu sokağa doğru çekiyor.

Onun yerine odalara işlev değil, program verdik. Yemek pişer, metin okunur, beden dinlenir, sahne kurulur. Bazen aynı gecede, bazen aynı odada. Cumbalı Salon sabah bir toplantı, akşam bir konser olabiliyor; Yapının Kalbi hem çalışma masası hem sofra.

Bir binanın hafızası, onu dondurmakla korunmuyor. Bölünüp yeniden birleşmiş, çok haneli olmuş, sonra tekrar tek olmuş bir yapıya en çok yakışan şey, gün içinde birkaç kez değişebilmek. Biz de onu yapıyoruz.